Rehabilitacja po udarze

Udar niedokrwienny mózgu to poważna choroba, która może doprowadzić nawet do śmierci. Udar z powodu niedokrwienia to najczęstsza postać udaru, często nazywana także zawałem mózgu. Choroba polega na częściowym niedokrwieniu centralnego układu nerwowego, które może mieć różne przyczyny.

Udar niedokrwienny jest często konsekwencją zakrzepów w naczyniach krwionośnych. To najpowszechniej występujący powód. Wśród innych można wymienić zbyt dużą krzepliwość krwi czy skrajne obniżenie ciśnienia – co jednak zdarza się stosunkowo rzadko.

Jako że udar niedokrwienny powstaje z reguły w wyniku zakrzepów, częściej przytrafia się osobom, które są otyłe lub cierpią na inne choroby, takie jak cukrzyca. Często właściwy udar jest poprzedzony mniejszym niedokrwieniem. Jeśli lekarz zdiagnozuje to ostatnie, chory powinien podjąć wszelkie kroki w kierunku zapobiegnięcia kolejnemu niedokrwieniu.

Chory, którzy przeszedł udar powinien poddać się rehabilitacji kardiologicznej. Ważnym elementem rehabilitacji jest wypoczynek w spokojnej pozycji oraz odpowiedniej odzieży. Szczególnie zalecane są elastyczne pończochy, które redukują zastój krwi.

Ponadto ośrodek rehabilitacyjny, w którym przebywa chory, wykonuje z osobą po zawale tzw. ćwiczenia bierne, które polegają na przewracaniu chorego i oklepywaniu. Zaleca się również ćwiczenia aktywne.

Pielęgniarki z reguły zachęcają chorych do podejmowania niewielkich aktywności, które stopniowo zwiększają sprawność organizmu. Ponadto rehabilitacja po udarze może też objąć mowę – jeśli zawał dotyczył lewej półkuli mózgu..